Atomen

Ben Joesoef Madrassa | Medersa Ben Youssef te Marrakesh (gebouwd circa 1570, gerestaureerd in 1950).

Een van de lichtkoepels van de Ben Joesoef Madrassa | Medersa Ben Youssef te Marrakesh (gebouwd circa 1570, gerestaureerd in 1950).

Wie oft bin ich zurückgekehrt
in de medersa van Marrakesh
zoekend naar dat deel
van mezelf dat achterbleef
bij de laatste tocht
verloren in een spel van vormen
eindeloos gefragmenteerd
en zo vaak weer opgesplitst
dat atomen zich hier
tonen met leegtes
van subtiel formaat
ingekaderd in een raster

als een kosmos in het klein
de finesse onbenoembaar
maar getekend door de tijd.

Ben Joesoef Madrassa | Medersa Ben Youssef te Marrakesh (gebouwd circa 1570, gerestaureerd in 1950).

Gestapelde leegte in de ornamenten van de Ben Joesoef Madrassa | Medersa Ben Youssef te Marrakesh (gebouwd circa 1570, gerestaureerd in 1950).

Post scriptum — En ik moest terug, want ik was iets van mezelf verloren en voelde me als Goethe die maar niet los kwam van de kathedraal van Straatsburg, waar hij de gotiek ontdekte, zoals ik hier de Arabische bouwkunst ontdekte: ‘wie oft bin ich zurückgekehrt, diese himmlisch-irdische Freude zu genießen’.*

Maar hij was niet de enige die langskwam. In gesprek over de Unvollendete van Joseph Cuypers attendeerde de plebaan van de nieuwe Bavo me op deze strofe uit een gedicht van Rainer Maria Rilke:

Wir bauen an dir mit zitternden Händen
und wir türmen Atom auf Atom.
Aber wer kann dich vollenden,
du Dom.*

Daar wordt een mens toch stil van!

Bronnen

Het teken * in de bovenstaande tekst verwijst naar bronnen die hierna vermeld worden:

Bernadette van Hellenberg Hubar

Loading Facebook Comments ...

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *