Uitzicht met een terugblik

Ik was aan het nadenken over een item voor mijn rubriek Gedicht op maandag en nu Sinterklaas dit jaar één dag later valt, leek me dat wel een aardige insteek. In mijn 61 nagenoeg voltooide levensjaren tel ik toch minstens 53 Sinterklaasvieringen in gezinsverband. Van jongs af aan altijd met surprises en gedichten en naarmate de jaren klommen steeds meer met de nadruk op gedichten. Al zoekend tussen de vele bestanden op mijn computer kwam ik uit bij dit exemplaar uit 2009, gewijd aan de belangrijkste persoon in mijn microkosmos:

Sint | De tuin was hier alweer iets meer besloten. Op de voorgrond onze Hovawart, Dogle (2004-2015). Foto bvhh.nu/Marij Coenen 2011.

Bernadette, mijn uitzicht is naar de maan
waarom heb je je laten gaan
voor de wensen van de buren
nu kunnen ze ons begluren
weg is de beslotenheid
onze privacy zijn we helemaal kwijt
ik wil een hek, een haag, een muur
ook al is dat nog zo duur
maar dan moet ik onze klusser bellen
en hem helder en duidelijk vertellen
hoe de coulisse moet ogen
wordt ze recht of komen er bogen
helemaal van hout of ruimte voor wingerd
die zich door de spijlen slingert
O help, ik weet niet wat ik wil!
Ssst, mompelt de Sint, ben even stil
Met dit cadeautje kun je keuren en kiezen
Zonder je in teveel opties te verliezen
Als je dan tijdig je klusser laat komen
heb je weer snel een tuin van je dromen.

Sint

Chocoladeletters met Sinterklaas (screenshot bvhh.nu 2017)


Naschrift —  De tuin is op de foto hierboven uit 2011 alweer iets meer besloten, dus kun je nagaan hoe open het was. Op de voorgrond zie je trouwens onze lieve Hovawart, Dogle (2004-2015), die inmiddels opgevolgd is door rasgenoot Frieda. Inmiddels vraagt de tuin opnieuw veel aandacht. We hebben de regenwaterafvoer afgekoppeld, waarvan een deel heel praktisch via twee IBC-containers opgevangen wordt en de rest terugkeert naar het grondwater, doordat het wegzakt in de grond. Nu moeten we wel nog een min of meer esthetische oplossing voor die twee containers bedenken, want echt mooi zijn ze niet. Een tuin verveelt nooit en houdt je altijd bezig, zoals ook dit Sinterklaasgedicht uit 2009 laat zien.

;-) B.

Vragen? Stuur een mailtje naar bernadette@vanhellenberghubar.org!

Verkorte link: http://bit.ly/2zMhS8a-uitzicht

 

5 jaar eerder op 5 december

Chocoladeletters met Sinterklaas 2012 (screenshot 2017)

 

Begin september 2017 ben ik gestart met mijn rubriek Gedicht op maandag. Waarom, omdat ik me vanaf 2007 bewust heb geconcentreerd op het schrijven van gedichten, zoals je in dit item kunt lezen. Maar … wel rijmloos, want ik blijf denken dat werken op rijm zonder dat het gerijmel wordt, alleen aan de groten voorbehouden is. Eenmaal per jaar maak ik daar een uitzondering op en dat is met Sinterklaas. Zo kwam ik in 2017 uit bij deze verzameling chocoladeletters, die ik in 2012 voor mijn microkosmos schreef.

Op alfabetische volgorde start de cyclus met:

B

B. rust op haar B
Die kantelt gezellig met haar mee
Linksom krijg je twee toppen met ’n dal
Rechtsom een heel ander geval
Een bril? Maar die is overbodig
Een extra boezem heeft ze ook niet nodig
Een stukje van een slinger? Dat zal het zijn.
Want ze kijkt echt uit naar het startsein
om met T. leuke dingen te ondernemen
Vooral als hij weer staat op beide benen
Dan kunnen ze eindelijk weer een reis plannen
En onbekende streken verkennen
De B doet daar graag aan mee
Zij het wel dobberend op je inwendige zee
Laat het je lekker smaken
Zonder van je koers af te raken.

Sint & Sint

C

Kantel je de C
en dan wel met de klok mee
dan waan je je op zee
een boeg op stil water
maar wat gebeurt er later
oh nee de storm steekt op
de golf bereikt zijn top
en het schip haast op zijn kop
om hier van bij te komen
en een beetje weg te dromen
moet je deze letter consumeren
en rustig laten verteren
ga de herinnering sublimeren
en houd de feed back in ere

Sint & Sint

H

De H van deze man is heel flexibel
Dat krijg je van wat gewiebel
Naar links of rechts maakt niet uit
Je komt op het zelfde teken uit
Zet er een stel achter elkaar
Dan heb je een hekje zowaar
Niet dat H. iemand van hekjes is
Wat dat betreft is zijn geest heel fris
Hij mag graag over de schutting kijken
om daarmee zijn kennis te ijken
Het avontuur gaat hij ook aan
Zo is hij laatst naar Libanon gegaan
Om in zijn vrije tijd een goed werk te verrichten
Tussen zwakzinnigen en tragische gezichten
Ook zij waren even van hekjes verlost
En genoten van andere kost
Terug op het thuisfront is het dan weer wennen
Als je door de ABN-AMRO-toren moet rennen
Draai je het hekje schuin op zijn kant naar boven
dan is het een ladder die jou doet geloven
Dat je nog heel wat treden moet gaan
Voordat je carrière op z’n hoogtepunt zal staan
Ja zo’n H is lang niet mis
En weet je wat het leuke is
Je kunt hem ook nog eten
maar dat zul je vast niet vergeten

Sint & Sint

J

Draai de Jeeeeeeeeeeeeeeee
Een kwartslag naar rechts en je waant je op zee
De boeg gaat naar links met grote vaart
En het zog volgt in een lange staart
Zo surft J. op haar dromen naar Curaçao
Daar is het tenminste niet zo grauw
Eén Sint gaat in gedachten met haar mee
Maar ligt hier in Nederland op de ree
Ondertussen surft ze op zoek naar een baan
Want ze wil zo langzamerhand verder gaan
haar kompas is gericht op de eerste hulp
liefst zo dicht mogelijk bij haar stulp
ga nu eerst jouw J consumeren
Wie weet zal dat de breincellen activeren
om de baan te vinden die je hebben wilt
en jouw smaak voor steeds meer kennis stilt

Sint & Sint

M

De M kent een dal, maar tweemaal zoveel toppen
Dus M. moet zich niet laten foppen
Door ‘s levens listen en lagen
Bij ieder tegenslag gaat ze tweemaal slagen
Dus die baan die gaat er zeker komen
Alle inspanningen zullen zich lonen
LinkedIn en dan ook nog haar blog
Maar ga je ook op Twitter nog
Dan jaagt dat je kansen extra aan
(vanuit LinkedIn is dat zo gedaan)
zo kun je je blog nog verder verspreiden
bij verschillende groepen, op verschillende tijden
volg de route die je van de M krijgt
waarmee je hol en bol een ketting rijgt
MWMWMWMWMWMWMWMWMWMW
zo slinger je je door de arbeidsmarkt
waar je alle kansen bij elkaar harkt
om die ene er uit te halen
waarmee je eer gaat behalen
de M heeft dan zijn werk gedaan
en kan verder naar het inwendige gaan
Laat het je smaken

Sint & Sint

T

T stands for and taciturn and tough
I know it sounds a little rough
But that is how T. coped with this year
No lamentations, no cries, no swear
but trust in what lies ahead
And in what his doctors have said
To believe in their prognoses
You really needed vast doses
of optimism and willpower
and of course B. hour by hour
there is still some revalidation to face
but the T is giving you a taste
of next years ongoing feast
to be on your feat at least

Sint & Sint

W

De W deint op de wind
En wiegt het jongste kind
Dat wat in te halen heeft
niet op het gebied van de geest
want dat hoofd zit vol bagage
opgestouwd als in een garage
maar plannen is niet haar ding
dat vraagt meer ontwikkeling
dat geldt ook voor problemen
om die op te lossen moet ze in de benen
op tijd in bed, op tijd eruit
de wekker is niet haar lievelingsgeluid
maar reinheid, rust en regelmaat
slaan al eeuwen lang de maat
om goed te kunnen functioneren
dus dat ga jij ook waarderen
ondertussen krijg je wat cacao
dat geeft je een flinke douw
om vol energie je leven te leven
en te genieten en niet op te geven
dan kun je ook deinen op de wind
als een met zichzelf blij en gelukkig kind

Sint & Sint

Familiecollage (bvhh.nu 2017)

 

Verkorte link van dit item: http://bit.ly/2zGontc

#Gom | Gedicht op maandag


Vanaf 2006 heb ik gedichten geschreven, met name rond erfgoedthema’s, maar ook over andere vormen van ‘human interest’. Eens in de zoveel tijd stof ik er eentje af en zet dat on line onder de titel Gedicht op maandag | #Gom.

Gom | Met Kunst der Vormen in Wylre, bezig met een gedicht over dit werk van Leo Vroegindeweij. Collage bvhh.nu 2010.
Met Kunst der Vormen in de tuin van kasteel Wylre, bezig met een gedicht over dit werk van Leo Vroegindeweij voor de bundel ‘In ’t Zuie’. Collage bvhh.nu 2010.

BewarenBewaren

BewarenBewaren

Mamelis revisited

Binnenkort heb ik een afspraak op de Sint Benedictusberg in Mamelis, een abdij die jammer genoeg niet zozeer bekend is vanwege de prachtige expressionistische architectuur van Dominikus Böhm, maar vanwege dom Hans van der Laan. Natuurlijk is het heel bijzonder wat deze laatste architect aan innovaties heeft bedacht, maar ik blijf het betreuren dat dat ten koste is gegaan van het werk van zijn oudere collega.1

Hoe ’t ook zij, ik was er in 2010 met Kunst der Vormen, een aparte vereniging van haast exclusief Delftenaren die samen op excursie gingen om te tekenen en te fotograferen. Ik zat daar zo’n beetje bij als buitenbeentje, geen bouwkunde in Delft, maar kunstgeschiedenis in Utrecht, niet om te tekenen of te fotograferen, maar om gedichten te maken. Uit deze samenwerking ontstonden beeldgedichten. Hieronder kun je zien wat dat ten aanzien van Mamelis bracht.

Ditmaal ga ik niet naar Mamelis voor het werk van Böhm, noch voor Van der Laan, maar vanwege de Clemenskerk in Merkelbeek. Ik ben bezig met een kleine publicatie over de onlangs gerestaureerde schilderingen daar. Nu waren de benedictijnen die in Mamelis zitten, rond 1900 gevestigd in Merkelbeek. Een van hen was de jonge dom Romanus Jacobs die van zijn abt de opdracht kreeg om de kerk te beschilderen. Maar dat verhaal ga ik hier niet vertellen.2

Er is echter nog een reden voor mij om Mamelis te bezoeken. Dankzij dit project kwam ik erachter dat een oude klasgenoot van mij daar ingetreden is. Een van de gedichten hieronder speelt zich af in de kapel, en daar meende ik hem destijds al te herkennen. Gezichtsbedrog, hield ik me zelf voor. Maar nu, zoveel jaar later … enfin, blader maar eens door naar beneden en klik gewoon op het plaatje als de letters te klein zijn. Mocht je de dichtbundel als geheel willen zien, dan vind je beneden een snelkoppeling.3



Klik om te vergroten! Mamelis revisited | Gedichtenbundel 'In 't Zuie', Kunst der Vormen, Raar mei 2010, p. 18.
Op de cour van Sint Benedictusklooster te Mamelis, ontworpen door dom Hans van der Laan, met een tekening van Maarten Ruyters. Herkomst: ‘In ’t Zuie’, 2010.

Klik om te vergroten! Mamelis revisited | Gedichtenbundel 'In 't Zuie', Kunst der Vormen, Raar mei 2010, p. 19.
Collage van een tekening van Janke de Boer tussen foto’s van Hans Ringnalda en Marjan van den Bos. Herkomst: ‘In ’t Zuie’, 2010.

Klik om te vergroten! Mamelis revisited | Gedichtenbundel 'In 't Zuie', Kunst der Vormen, Raar mei 2010, p. 20.
Collage van foto’s van Hans Ringnalda. Herkomst: ‘In ’t Zuie’, 2010.

Klik om te vergroten! Mamelis revisited | Gedichtenbundel 'In 't Zuie', Kunst der Vormen, Raar mei 2010, p. 21.
Collage van foto’s van Hans Ringnalda. Herkomst: ‘In ’t Zuie’, 2010.

Een fijne sfeer hangt daar. Ga er maar eens heen!

B.4

Vragen? Stuur een mailtje naar bernadette@vanhellenberghubar.org!

BewarenBewaren

BewarenBewaren

BewarenBewaren

BewarenBewaren

BewarenBewaren

BewarenBewaren


  1. Zie de lemmata Dominikus Böhm en Abdij Sint Benedictusberg Mamelis op Wikipedia. 

  2. Zie het item Clemenskerk in Merkelbeek op deze site 

  3. Hubar, In ’t zuie op Issuu: http://bit.ly/In-t-Zuie, of via http://bit.ly/IntZuie-VHHorg

  4. Verkorte link van dit item: http://bit.ly/1NHZMGc | http://wp.me/p4eh3s-Li 

Grand’ entrée (inhoud)

De monumentale entree van de nieuwe Bavo te Haarlem

De grand’ entrée van de nieuwe Bavo te Haarlem, ontworpen door Pierre Cuypers junior onder supervisie van Joseph Cuypers (1927-1930). Foto: auteur 2014.

Inhoud van de pagina’s

Pages

Tussen de items op deze site zitten ook de gedichten en notities over Marrakesh. Foto’s: auteur 2014.

Register van de geposte berichten

De groei blijft erin!

B.1

Vragen? Stuur een mailtje naar bernadette@vanhellenberghubar.org!


  1. Verkorte link van dit item: http://wp.me/P4eh3s-z6 

Mahi Binebine in Musée de la Palmeraie, Marrakesh

Voor wie de komende weken Marrakesh bezoekt, is dit een echte aanrader!

De tentoonstelling van Mahi Binebine (*1959) in musée de la Palmeraie in Marrakesh is een bezoek meer dan waard! (2 maart - 30 april 2014).

De tentoonstelling van Mahi BineBine (*1959) in Musée de la Palmeraie in Marrakesh is verrassend! De toeschouwer krijgt alle ruimte om zijn eigen interpretaties aan dit oeuvre te verbinden (2 maart – 30 april 2014).

Museum De tuin van de palmerij te Marrakesh is al zo’n feest, maar ondertussen mag het museum bij deze uitspanning zeker niet vergeten worden: het toont hedendaagse Marokkaanse kunst van een niveau dat je zo naar Nederland zou willen halen. Voor een deel staat deze in de tuin, en voor het overige hangt ze in de zalen. De lopende tentoonstelling van Mahi BineBine is prachtig! Als mij zonder aanvullende informatie gevraagd zou worden wat het thema is, dan zou ik zeggen dat BiniBine balanceert op de rand tussen het zich gevangen voelen in eenzaamheid en de gesublimeerde eenzaamheid. Het gaat om werk waar de toeschouwer het ongezegde verhaal achter de beelden vermoedt, waardoor een intrigerende wisselwerking ontstaat tussen beschouwer en kunst.

Mahi BineBine (*1959)

Voelen de figuren van Mahi BineBine (*1959) zich gevangen in eenzaamheid of hebben ze die gesublimeerd? Tentoonstelling in Musée de la Palemeraie in Marrakesh (2 maart – 30 april 2014).

Deze tentoonstelling is eenvoudigweg genieten en dat geldt overigens ook voor de tuin, zoals je in een van mijn gedichten kunt lezen.

Bernadette van Hellenberg Hubar

Cyclus Marrakesh

Marrakesh — Via bovenstaande titels kom je terecht bij de gedichten die ik tijdens mijn verblijf in Marrakesh in maart 2014 heb gemaakt. Het was mijn eerste bezoek aan Marokko, wat zonder meer voor herhaling vatbaar is. Aan de Medersa Ben Youssef van Marrakesh heb ik soort minicyclus gewijd (het tweede tot en met zesde gedicht), geïnspireerd door de vele verbanden tussen de historische, sacrale architectuur daar en die in onze contreien. Hoewel dit thema me sowieso aan het hart gaat, heeft mijn belangstelling hiervoor ook te maken met het onderzoek naar de nieuwe Bavo van Joseph Cuypers in Haarlem (1895-1930). In dit gebouw werden voor het eerst – en dat nog wel in een kathedraal – Arabische motieven verwerkt, iets waar de architect eer mee inlegde. Gemene deler blijkt de Moorse architectuur in Spanje te zijn. Je leest er meer over in het naschrift bij de gedichten.

Marrakesh Les trois Pilliers

Met mijn reisgenoot aan de couscous in Les trois Pilliers.*

Voor wie een keer op een hele plezierige manier in Marrakesh wil verblijven, kunnen wij Les trois Pilliers van harte aanraden.* Het is een gastenverblijf in een ‘compound’, of – zoals men daar zegt – in een jardin. Het leuke ervan is dat je midden tussen de plaatselijke bevolking zit en niet in een Westeuropese kolonie die overal elders in een warm land had kunnen liggen.

Voor wie van architectuur houdt is het een feest: bij de woonwijk is namelijk qua vormgeving ingespeeld op de genius loci, waardoor je geen anonieme blokken hebt, maar straten met speelse inkijkjes onder een reeks van bogen die – zo lijkt het – in versneld perspectief naar het eindpunt voeren.

Een van de straatjes van de 'jardin' in Marrakesh, waar zich Les trois pilliers bevindt (2014).

Een van de straatjes van de ‘jardin’ in Marrakesh, waar zich Les trois pilliers bevindt (2014).

Kortom, een prima uitvalsbasis om de medina van Marrakesh te bezoeken.

Een beeld van de sfeer in de soeks van Marrakesh (2014).

Een beeld van de sfeer in de soeks van de medina van Marrakesh (2014).

Wordt vervolgd!

Bernadette van Hellenberg Hubar

Vragen? Stuur een mailtje naar bernadette@vanhellenberghubar.org!


Verwijzingen

  • Voor meer informatie over en contactgegevens van Heimerick Tromp, zie LinkedIn.*
  • Verkorte link van dit item: http://bit.ly/VHH2Marrakesh

Rijmloos voor het grijpen


Kerkhof van Saint Jean aux Bois in de Picardie (2009).
Bernadette bezig met een gedicht over dit middeleeuwse monument op het kerkhof van Saint Jean aux Bois in de Picardie. Foto Poul de Haan, 2009.

Geïnteresseerd in hoe het begon met de gedichten? Volg dan deze link.

Faits divers


De faits divers omvatten het gros van de gedichten en losse essays op deze site. Noem deze pagina dan ook zo, hoor ik je denken, maar dat gaat niet. De titel van een hoofdpagina gaat automatisch over naar de serie tabbladen die boven iedere pagina staan en die moet kort blijven. Maar suggesties voor een alternatief zijn welkom!

Terwijl je daarover nadenkt bied ik je graag deze amuse aan.

Poèmes de Picardie

Ook in 2009 ging ik op excursie met ‘Kunst der Vormen’ en dat leidde tot deze bundel:

Faits divers | Omslag van de bundel Poèmes de Picardie (2009) die ontstond tijdens een excursie met Kunst der Vormen. Aquarel: An Hulshoff Pol. Faits divers | Grafmonument van de dichter Léon Duvauchel in Saint-Jean-aux-Bois. Foto's Poul de Haan, Saint-Jean-aux-Bois, 18 september 2009. Collage bvhh.nu 2009.
Links: omslag van de bundel Poèmes de Picardie (2009) die ontstond tijdens een excursie met Kunst der Vormen. Aquarel: An Hulshoff Pol.
Rechts: grafmonument van de dichter Léon Duvauchel in Saint-Jean-aux-Bois. Foto’s Poul de Haan, Saint-Jean-aux-Bois, 18 september 2009. Collage bvhh.nu 2009.

De titel van dit cahier is ontleend aan het grafmonument van de dichter Léon Duvauchel in Saint-Jean-aux-Bois, een prachtig ontwerp in art déco waarmee deze bard van de Picardie wordt geëerd. Natuurlijk had ik jullie graag wat meer willen vertellen over deze dichter, romancier en schilder, maar er is nauwelijks iets over hem te vinden. Zelfs de Franse Wikipedia heeft geen pagina over hem! Om hem te positioneren wordt wel verwezen naar het grote banket dat in 1895 door Auguste Rodin georganiseerd werd voor een van de belangrijkste Franse schilders uit de negentiende eeuw, Pierre Puvis de Chavannes. Iedereen die een beetje meetelde in het circuit was er, onder wie Duvauchel die aanzat met zulke uitersten als de impressionist Claude Monet en de symbolist Octave Mirbeau. Uiteindelijk liep dit banket uit in een bataille des arts tussen de verschillende stromingen die op dat moment de toon aangaven. Symbolisten, realisten, impressionisten, naturisten en naturalisten – verdeeld in twee kampen door een heuse generatiekloof – verketter-den elkaar om het hardst. Onze man in Saint–Jean–aux–Bois behoorde tot het kamp van de toen wat belegen naturalisten. Dat blijkt ook wel uit zijn oeuvre, waarin de ontdekking en de verheerlijking van de Picardie als authentiek Frans landschap centraal staat. Ik heb zowaar enkele gedichten gevonden die dat illustreren. De idealisering van het basale leven op het platteland, dat we vooral kennen uit de schilderijen van Jean François Millet, vormt daarin een van de leidmotieven. Het boerenmeisje met het fijne gelaat bij het grafmonument had dan ook zo uit Des glaneuses (de arenleesters) van Millet gewandeld kunnen zijn. Op de stam van een boom schrijft ze de titels van de belangrijkste werken van Duvauchel, waarvan als laatste de Poèmes de Picardie.

Benieuwd naar de rest van deze gedichten en (achtergrond)verhalen? Lees dan verder via deze link: http://bit.ly/Poemes-de-Picardie

;-) B.

Faits divers | Klik op de afbeelding om te vergroten | Erfgoedverhaal uit de gedichtenbundel Poèmes de Picardie (2009).

Verkorte link van dit item: http://bit.ly/2izXnnV-Picardie

Erfgoedproducties

De erfgoedproducties zijn het resultaat van de creatieve kant van mijn werk. Als iemand me zou vragen om mezelf te typeren dan zou ik zeggen: een spelende mens in een zandbak vol met beelden en woorden. De ene keer leidt dat tot adviezen en publicaties in het kader van het erfgoedbeheer, de andere keer rijgen de woorden zich aaneen tot gedichten of verdichten de beelden zich tot een roman in spelvorm zoals de Cuyperscode. Maar ook de quasi-historische fanfictions vallen onder die noemer. Dat zijn de erfgoedproducties en daar kunt je hier kennis mee maken.

Beide maken deel uit van @erfgoedverhaal dat is opgezet om de epische rijkdom van cultuurgoed voor het voetlicht te plaatsen.

De jongste loot aan de stam is de bundel Wikken en wegen:

 

 

Op Driekoningen 2014 is de bundel beeldgedichten over rechtspraak in Roermond gepresenteerd, met aquarellen van Annelei Engelberts en gedichten (met een toelichting) van mij. De president van de rechtbank Limburg, mr Peter Pulles, heeft het eerste exemplaar – welverdiend – aangeboden aan Marij Cox-Vorage die het project namens de Kunstcommissie Roermond heeft getrokken.