Deinend …

Toen ik de Oermoeder gisteren fotografeerde – ik was gefascineerd door het effect van de achtergrond van de kersverse sneeuw – kwam de gedachte op om haar een plaatsje te geven in de serie ‘Gedicht op maandag’ (#Gom). Wat je hierna leest is een bewerking een van de items uit Oermoeder, een bundel die ik in 2009 tegen het einde van het jaar schreef. Centraal hierin staat dit robuuste, verhalende beeld dat Marij een paar maanden daarvoor had aangekocht van de Belgische beeldhouwer Wilfried Jacobs. Dat gaf me een inspiratie! Ik vind het heerlijk om gedichten te schrijven bij erfgoed en kunstwerken, zoals je hieronder kunt lezen.

Deinend in de moederschoot, uit ‘De oermoeder’. Foto bvhh.nu 2017.

Deinend in
de moederschoot
de vrouw in haar stenen foedraal
dat vloeibaar werd,
watermassa’s langs de
groeven
golven graverend in de steen
spoelend over obstakels
en slijpend en schurend en schavend
tot gladde vlakken ontstaan,
van buiten zo gaaf als
de huid van
een kind.
dat nog wacht in de vrouw
tastende handen
op de buik
voelt ze het leven
dat de kracht van het water
als golven herkent
in weeën

voortgestuwd
werd ook hij geboren
die de vrede brengt.

Deinend in de moederschoot (detail), uit ‘De oermoeder’. Foto bvhh.nu 2017.


Postscriptum — Met nog een paar weken te gaan tot Kerstmis dwarrelen als vanzelf associaties omlaag over de naderende geboorte van het ‘licht der wereld’ … uit de vrouw, wier beeldvorming zo sterk bepaald is door de archetypische oermoeder. Hierover schreef ik een verhaal onder de noemer van ‘De vrouw in het oosten’ in mijn boek over de nieuwe Bavo. Heel bijzonder wat Joseph Cuypers en de latere bisschop A.J. Callier daar hebben bedacht. Iedere dag vond hier in de Mariakapel tijdens de dageraad op symbolische de wijze de conceptie van ‘het licht der wereld’ opnieuw plaats!

Voor de toelichting bij de oorspronkelijke versie van het gedicht kun je een blik werpen in de bundel via http://bit.ly/Gedichten4all.

We gaan een mooie, contemplatieve tijd tegemoet en de sneeuw levert daar op haar manier een bijdrage aan.

;-) B.

Vragen? Stuur een mailtje naar bernadette@vanhellenberghubar.org!

Verkorte link van dit item: http://bit.ly/2jM0pqF-Oermoeder

Primair tussen de kleuren

Primair

… Primair | Chemelot of verdwaald in een Mondriaan (2016)?

Het canvas grauw bepleisterd
tussen lucht en asfalt
druilerig wit en grijs
Op weg naar een entr’acte
in een primair palet
drijven
we groen gehelmd
een Mondriaan binnen
tussen rood en blauw en geel
van buizen, leidingen, platen.

Zacht deinend op de vloer
dobberen groene boeien
dan ontsnapt er een
en nog een, alweer een
op een eigen koers
botsend tegen de kleuren.

Felle vlakken als ’n huls
van machinaal geluid
kaatsen ’t ritme naar ’t centrum
witte toets in ‘t palet
stuwt weerbarstig groene druppels
tot ’n murmelende stroom
weg van ’t stationair geruis
lost het doek op.

Probus Rura et Mosa bij Chemelot. Foto Steef Stevens 2016.

_____________

Post scriptum — Dit gedicht ontstond spontaan, toen we met mijn Probusclub Rura et Mosa op bezoek waren bij Chemelot, een excursie georganiseerd door Jaap de Kluijver. Een van de onderdelen betrof een fabriek, waar stoom werd opgewekt. Iemand riep, het lijkt wel Centre Pompidou, maar ik had heel andere associaties. Voor mijn gevoel gingen we een Mondriaan binnen, en het grappige was dat we indringers in meer opzichten waren, want Mondriaan verfoeide groen in de tijd dat hij bezig was met zijn inmiddels klassieke werken. De primaire kleuren stonden centraal, ingekaderd door allerlei gradaties van neutraal wit, grijs en zwart.

De collage is gemaakt met foto’s van Steef Stevens (wil je me vinden, zoek dan de op hol geslagen sjaal) en reprovrije foto’s van het werk van Mondriaan op Wikimedia Commons.
Op Wikipedia is trouwens een heel aardig lemma over Piet Mondriaan te vinden.

;-) B.

Vragen? Stuur een mailtje naar bernadette@vanhellenberghubar.org!

Verkorte link: http://bit.ly/Primair-292

BewarenBewaren

BewarenBewaren

BewarenBewaren