Contra symfonisch in Wijlre

Leestijd circa 4 minuten

Contra symfonisch — Dit gedicht gaat over de kunst van de leegte in een van de ‘ontwerpen’ van de Italiaanse landschapsartiest Guiseppe Penone in Wijlre (Zuid-Limburg). Het krijgt hier een plaats in het kader van Gedicht op maandag (#gom).


Het hoge toerental van
de motorzaag
begeleidde ’t
einde van ’t
tastbare
bestaan
van de door storm
ontluisterde boom
Terwijl klokgelui
zijn neutrale
klanken verspreidde
sloeg de reus
met het geluid van
honderden
tegen elkaar
ritselende
wrijvende
schurende bladeren
tegen de grond

in mineur

Dreunend viel het idee
over het kadaver
zijn wijd vertakte armen
uitgespreid in paden
afgeknot toen
beetje bij beetje
de stam
ontbeend werd en afgevoerd
kwam de afdruk vrij
een slingerend pad
in holle wallen van groen
als gietmal
omsloten
op de bodem
van het park

Contra symfonie | Omslag van de gedichtenbunsel 'In 't Zuie' van Maarten Ruijters (2010).

______________

 

Contra symfonisch — Als iemand ‘t me van tevoren had gevraagd, had ik vast nee schuddend geantwoord: dat het beeldenpark van Wijlre zo’n intense beleving zou worden, had ik niet kunnen bedenken. Tot verbazing van de rest in het gezelschap van Kunst der Vormen was het niet de tuin met zijn serene sfeer die dichterlijke zinnen opriep, maar juist de hedendaagse kunst van Leo Vroegindeweij en Guiseppe Penone. Wat betreft de eerste kwam men er niet over uit dat die stukken rioolbuis niet tot één, maar zelfs twee gedichten leidden. Had ik mijn ogen soms in mijn jaszak gestopt? Daartegenover bleek het werk van Guisseppe Penone heel wat aaibaarder. Iemand trouwens een idee wat ik bedoel met de titel ‘Contra symfonisch’? 

Had je overigens in de diapresentatie gezien dat het bij het werk van Penone niet echt om de hele omgevallen boom gaat, maar slechts om het takje? Mooi toch dat contrast tussen het idee en de uitwerking, waarbij het takje pars pro toto vormt van de hele gevelde boom. Beeld en tegenbeeld, mal en contramal en een kakafonie aan geluiden, voor een deel inherent aan het maakproces. Vroeg dat om concessies, maakte Penone van de nood een deugd of had het concept, het idee voorrang op de uitwerking?

Toen ik dit gedicht destijds schreef kon ik nog niet weten, hoe sterk leegte me later zou boeien. Je vindt daar meer over in mijn cyclus over Marrakesh en ons boek over de nieuwe Bavo/KoepelkathedraalHaarlem (zoekterm leegte).

Als je vanaf 1 maart een keer in de buurt bent van Wijlre, ga het kasteelpark met Hedge House dan zeker bezoeken. Je komt er als een blijer mens vandaan!

Wil je de bundel in haar totaliteit doorbladeren, klik dan op deze link.

;-) B.

Vragen? Stuur een mailtje naar bernadette@vanhellenberghubar.org!


Verwijzingen

  • De volledige titel luidt: Hubar, Bernadette van Hellenberg. In ’t Zuie. Gedichten van Bernadette van Hellenberg Hubar met foto’s en tekeningen* van Janke de Boer*, Marjan van den Bos, Annelei Engelberts*, Poul de Haan, Hans Ringnalda, Maarten Ruijters* (omslagen) en Marianne Stikvoort. Raar/Ohé en Laak, 2010. http://bit.ly/IntZuie-VHHorg.
  • Voor de website van de Buitenplaats Kasteel Wijlre volg deze link.
  • Op Wikipedia vind je meer informatie over Leo Vroegindeweij en Guiseppe Penone.
  • Meer weten over mijn gedichten op locatie, lees dan hier hoe het allemaal begon! Voor #Gom | Gedicht op maandag gebruik je de volgende link.

Aan #Gom | Gedicht op maandag wordt steevast aandacht besteed op onze Facebookpagina: http://bit.ly/VanHHOrg2FB
Ga eens kijken en ‘like’ de pagina, zodat erfgoedgedichten als deze een nog grotere actieradius bereiken en wie weet, ook anderen inspireren tot dichterlijke reflecties op erfgoed!

Dat kun je ook doen door dit item te delen via de knop delen onderaan de pagina. Het zou helemaal fijn als je daarbij de hashtag #gom gebruikt.

Verkorte link van dit item: http://bit.ly/2DcHK0n-VanHH2org