Annemiek Punt


De documentaire over glazenier Annemiek Punt

In de sociale media, de pers en op de vaksites is veel aandacht besteed aan het boek over glazenier Annemiek Punt van producent Joost de Wal (juli 2017), waaraan ik heb meegewerkt. Een bijzonder project, waarbij ik voor het eerst een waardestelling heb geschreven over het oeuvre van een levende kunstenaar. Maar dat was niet het enige. Naar aanleiding van mijn analyse is me gevraagd om ook een bijdrage te leveren aan de documentaire van Fokke Baarssen over haar werk. In de trailer hieronder heb ik heel kort iets verteld over de beelddenker die Annemiek Punt is:


Laten we vooral het boek niet vergeten!

Want met dat boek is het allemaal begonnen. Daardoor groeide mijn inzicht in en affiniteit voor het werk van Annemiek Punt.

Sterker nog, mijn bijdrage betekende voor mij de eerste waardestelling van het monumentale oeuvre van een levende kunstenares. Is dat belangrijk, zul je denken! Ja zeker, voor haar monumentale oeuvre is een waardenstelling zelfs onmisbaar. Lees het boek, zou ik zeggen!

;-) B.

Verkorte link van dit item: http://bit.ly/2eoB83F

Presentatie Wikken & wegen bij de rechtbank Limburg

Presentatie Wikken & wegen bij de rechtbank Limburg — Hoe het samenvoegen van twee rechtbanken tot een beeldende/poëtische reflectie leidde.

De omslag van de bundel 'Wikken en wegen' met beeldgedichten over rechtspraak in Roermond (2014).
De bundel ‘Wikken en wegen’ met aquarellen van Annelei Engelberts en gedichten (met een toelichting) van mij verscheen 6 januari 2014.

Het was een verrassend project, Wikken en wegen. Iemand had de kunstcommissie van de rechtbank van Roermond de bundel Sur place laten zien die Annelei en ik gemaakt hadden over de stad.* Dat leidde tot een uitnodiging om iets dergelijks te maken bij gelegenheid van de fusie van de rechtbanken van Roermond en Maastricht die opgingen in de rechtbank Limburg. Vele gesprekken, zittingen en interviews later rolde Wikken en wegen van de pers. De president van de rechtbank van Limburg, mr Peter Pulles, schreef het voorwoord, waarin hij het bijzonder noemde dat ‘het recht ook een bron van inspiratie vormde voor de kunstenaars’. Hem sprak vooral de laatste regel van de bundel over de ‘menselijke maat’ aan.

Wikken en wegen is mooi uitgegeven, maar jammer genoeg niet in de handel. Als project van de Kunstcommissie in Roermond was de publicatie bestemd voor het personeel en voor representatie. Algemeen zijn de reacties positief, vooral omdat men verrast is dat rechtspraak zich – zo goed – leent voor een poëtisch beeldende benadering.

Een paar reacties:

Han Groen, rechter en zelf dichter liet de kunstcommissie weten:

Mijn buitengewoon grote complimenten met deze uitgave. Zowel de inhoud als de uitvoering zijn van hoge kwaliteit en met heel veel gevoel voor wederzijdse verhouding in een opvallend mooie vormgeving tot uitdrukking gebracht. Papierkleur, lettertype, bladspiegel en de wijze van vermengen van text en illustratie is heel smaakvol en gebalanceerd. Zelf niet onkundig van het proces van ontstaan tot uitgave van boeken, weet ik hoeveel moeite, spanning, druk en wanhoop er per definitie daarin besloten liggen.

Mijn vriend Antoon Erftemeijer schreef:

Ik heb er met plezier en interesse in zitten lezen; je teksten over die rechtsgeschiedenis zijn ook bijzonder pakkend en fraai geschreven (en soms schokkend van inhoud). Lof ervoor.

Een van de beeldgedichten uit Wikken en wegen met aquarellen van Annelei Engelberts en tekst van Bernadette van Hellenberg Hubar (2014)
Een van de beeldgedichten uit ‘Wikken en wegen’ geschreven bij de synagoge van Roermond. Klik op het plaatje voor een leesbare vergroting.

Wie een indruk wil hebben, kan een blik werpen op het inkijkexemplaar: http://bit.ly/Wikken-en-wegen

;-) B.

Vragen? Stuur een mailtje naar bernadette@vanhellenberghubar.org!


Verwijzingen

BewarenBewaren

BewarenBewaren

BewarenBewaren

BewarenBewaren

BewarenBewaren